اخبار پوشاک و طراحی ودوخت آذربایجان غربی
افراد موفق کارهای متفاوت انجام نمی دهند ، بلکه کارها را بطریق متفاوت انجام میدهند ...
سه‌شنبه ۱۸ فروردین ۱۳٩٤
لباسهای میلیونی برقامت زنان کردستان ... نظرات() 

معاون صنایع دستی کردستان: نمونه‌ زنانه‌ی لباس‌های کردی بیش از یک‌میلیون تومان قیمت دارد، ولی با این وجود، یکی از محصولات پرفروش استان کردستان است، چون بیشتر زنان کُرد به این لباس‌ها علاقه دارند.

معاون صنایع دستی کردستان با معرفی «پوشاک محلی» به‌عنوان یکی از محبوب‌ترین صنایع دستی این استان، گفت: نمونه‌ی زنانه‌ی این لباس‌ها، بیش از یک‌میلیون تومان قیمت دارد، ولی با این وجود، یکی از محصولات پرفروش استان کردستان است، چون بیشتر زنان کُرد به این لباس‌ها علاقه دارند.

 

فرهاد حامدی اظهار کرد: حدود پنج رشته‌ی صنایع دستی در استان کردستان بین مردم بومی و مسافران محبوب‌اند و 18 رشته‌ی دیگر نیز از استقبال قابل قبولی برخوردارند.

 

پوشاک محلی

او درباره‌ی پوشاک محلی، گفت: حدود 10هزار کارگاه خیاطی در استان وجود دارند که برای تولید پوشاک محلی تدارک دیده شده‌اند. این پوشاک عموما از پارچه‌های وارداتی هند و پاکستان تولید می‌شوند و به‌خاطر تنوع رنگ‌ها، نقش‌ و نگارهایی دارند که غالبا مورد پسند زنان کردستان قرار می‌گیرند. این لباس‌ها با سنگ‌های زیبا و درخشان تزیین می‌شوند و گرچه گران‌قیمت هستند، ولی یکی از محصول پرفروش استان به‌شمار می‌آیند.

 

وی درباره‌ی قیمت این نوع پوشاک، اظهار کرد: یک دست لباس معمولی زنانه، از یک‌میلیون تومان به بالا قیمت دارد و یک دست لباس مردانه‌ نیز 400 تا 450هزار تومان قیمت دارد؛ ولی با وجود قیمت بالای این نوع لباس، این محصولات بسیار مورد علاقه‌ی زنان کردستان است و اغلب آن‌ها حدود 5 تا 10 دست از آن‌ها را دارند.

 

نازک‌کاری چوب

او با معرفی نازک‌کاری چوب به‌عنوان یکی دیگر از محبوب‌ترین آثار صنایع‌ دستی در کردستان درباره‌ی این هنر، توضیح داد: هنرمندان کردستانی با استفاده از نقوش و جوش‌های طبیعی موجود در تنه‌ی درختان مناطق کوهستانی مانند درخت گردو‌، نارنج‌، افرا‌، توت و ون، محصولاتی شکیل را تهیه می‌کنند که عموما کاربردی‌اند، از جمله‌ی این محصولات می‌توان به جعبه‌های جواهرات و ملزومات، رحل قرآن‌ و عصا اشاره کرد.

 

وی ادامه داد: نام این آثار صنایع دستی را به این دلیل نازک‌کاری چوبی گذاشته‌اند که از قطعات نازک‌شده‌ی چوب برای روکش آن‌ها استفاده می‌شود، مواد زمینه‌ی این محصولات ممکن است درخت چنار یا گردو باشد؛ ولی با روکش‌ه

های چوبی نازک پنج میلی‌متری تا یک سانتی‌متری، روکوبی و تزیین می‌شوند و آثار به طرح‌های طبیعی جوش گردو نمایان می‌شوند. استفاده از گره گردو و نقوش طبیعی بافت چوب در صنایع دستی، مختص استان کردستان است.

 

بافته‌های داری

معاون صنایع دستی کردستان با معرفی رشته‌ی «بافته‌ی داری» به‌عنوان یکی دیگر از صنایع دستی محبوب این استان، درباره‌ی آن گفت: بافته‌های داری، بویژه گلیم کردستان یکی از آثار صنایع دستی مورد توجه مردم است. این اثر به‌واسطه‌ی بافت هنرمندانه، نقوش سنتی و بومی و با استفاده از مواد اولیه‌ی مرغوب شامل پشم‌های رنگ‌شده‌ی گیاهی تهیه می‌شود. به‌دلیل اصالتی که این محصول دارد، به‌عنوان نماد صنایع دستی کردستان به‌شمار می‌آید و مسافرانی که کردستان را برای گردش انتخاب می‌کنند، غالبا یک نمونه از آن را به‌عنوان توشه‌ای از سفر خود همراه می‌برند.

 

کلاش

حامدی یکی دیگر از محصولات صنایع دستی کردستان را پاپوش‌ یا گیوه یا کلاش دانست و درباره‌ی آن توضیح داد: این محصول که به خارج از ایران نیز صادر می‌شود، در کردستان عراق و کردستان ترکیه طرفداران زیادی دارد و به‌خاطر بافت سنتی‌اش در میان اقوام کُرد بسیار محبوب است. سال پیش، حدود سه‌میلیارد تومان به‌صورت رسمی، صادرات کلاش انجام شد.

 

زیورآلات سنتی

او یکی دیگر از محصولات محبوب صنایع دستی استان کردستان را زیورآلات سنتی ارزیابی و درباره‌ی آن اظهار کرد: این محصول به‌واسطه‌ی طراحی‌های هنرمندانه و استادانه‌ی هنرمندان کردستان مشهور شده است. روش تهیه‌ی این زیورآلات به این صورت 

 است که از فلزکوبی مس و برنج، یعنی فلزات ارزان‌قیمت به شیوه‌ها و جلوه‌های زیبا تهیه می‌شود. جلوه‌های ویژه‌ای که طرح‌های این فلزات دارد، معادل آثار زرگری باارزش است، ولی از نظر قیمت با آن‌ها تفاوت دارد، این نوع زیورآلات سنتی برای مشتریان ارزان تمام می‌شود.

 

معاون صنایع دستی کردستان اضافه کرد: مشتری اصلی این محصولات، زنان هستند و البته مسافران غیربومی نیز طرفدار این محصول‌اند و غالبا به‌عنوان سوغاتی از این زیورآلات می‌خرند. از جمله‌ی محصولات این زیورآلات سنتی می‌توان به گردن‌آویز‌، دست‌بند‌، گوشواره و کمربند اشاره کرد. این آثار گرچه ظرافت و پرکاری ملیله‌کاری‌های استان‌های دیگر را ندارند، اما فرم و شکل ظاهری آن‌ها، خاص و چشم‌نواز است و از آن‌ها استقبال می‌شود.

 

سه‌شنبه ۱۸ فروردین ۱۳٩٤
لباس 180ساله برتن لیلا جاتمی ... نظرات() 

قدمت این لباس به‌گونه‌ای است که هر کسی از نزدیک‌ آن را ببینید، متوجه ارزش تاریخی و هنری آن می‌شود. فکر می‌کنم با توجه به عکس‌هایی هم که از خانم حاتمی در آن جشنواره کن 2014 گرفته شده، این لباس خیلی مورد توجه قرار گرفته است.

 مرسوم است هنرمندان حاضر در جشنواره‌های فیلم، لباس‌های ویژه‌ی شرکت در این مراسم را که توسط مشهورترین طراحان مد و لباس آماده شده‌، به تن کنند؛‌ اما «لیلا حاتمی‌» در کن 2014 با یک سنت‌شکنی، لباسی را پوشید که حدود 180 سال قدمت دارد و نمونه‌ای بارز از هنر سنتی ایران، یعنی «نقده‌دوزی» است.

 

مهرنوش شاه‌حسینی ایده‌ی استفاده از این لباس تاریخی را به لیلا حاتمی داد. او آرشیتکتی است که از سال 1374 داشته‌های معماری‌اش را به طراحی لباس وارد کرد و سرانجام از سال 1384 به‌شکل مستمر به طراحی لباس پرداخت و بیشتر با نام «سُها دیزاین» شناخته می‌شود.

شاه‌حسینی در شرح ماجرای انتخاب این لباس به خبرنگار صنایع دستی ، گفت: وقتی خبر انتخاب «لیلا حاتمی» برای داوری جشنواره‌ی فیلم کن منتشر شد، او با من تماس گرفت تا درباره‌ی لباس هم‌فکری کنیم. ما 14 روز بیشتر تا آغاز مراسم فرصت نداشتیم. خانم حاتمی گفت، پیشنهادهایی را از خارج ایران برای طراحی و تهیه‌ی لباس گرفته، اما تأکید و نظر اصلی‌اش، انتخاب لباسی متناسب با فرهنگ ایرانی و همراه با حجاب و پوشیده بود.

وی ادامه داد: خانم حاتمی نظر داشت که قطعه‌ای از لباس‌های کلکسیون قدیمی پدرشان را در این مراسم استفاده کند؛ اما به‌دلیل محدودیت‌ زمانی، امکان آماده کردن چنین لباسی وجود نداشت. بعد من این ایده را دادم که در داشته‌های خانوادگی‌مان، لباسی را با این ویژگی‌ها جست‌وجو کنیم، سپس این لباس را که قدمتی حدود 180 سال دارد و روی آن با طلای خالص «نقده‌دوزی» شده است‌، پیشنهاد کردم. در واقع، این لباس از ابتدا برای مراسم جشن تهیه شده بود.

شاه‌حسینی درباره‌ی این لباس تاریخی‌، توضیح داد: این کت‌ودامن به خانواده‌ی سنتی ما تعلق دارد و تا به امروز فقط یک‌بار از آن استفاده شده و پس از آن در صندوقچه‌ی شخصی و خانوادگی‌مان نگهداری می‌شد، مادرم فقط به‌خاطر ارادتی که به «لیلا حاتمی» و خانواده‌ی او دارد، حاضر شد این لباس را در اختیار ما قرار دهد. خانم حاتمی برای این لباس ارزش زیادی قائل شد و بسیار خوشحال بود که در این مراسم بین‌المللی، سهمی در معرفی فرهنگ و یکی از هنرهای اصیل ایرانی دارد.

وی گفت: ما برای آماده کردن این لباس قدیمی، به هیچ‌وجه به ترکیب اصلی آن دست نزدیم، فقط کمی با ظرافت، لباس تنظیم و روی پوشش بیشتر آن کار شد. برای اجرای این تنظیم‌های ظریف، کار را به تنها خیاطی که در تهران می‌شناختم و فکر می‌کردم خیاطی را مانند نقاشی انجام می‌دهد، یعنی «فاطمه حاتمی سلطانی» سپردم.

او در عین حال تأکید کرد: ما تلاش کردیم به اصالت این لباس آن‌چنان که نظر و تأکید «لیلا حاتمی» نیز همین بود، دست نزنیم. در واقع، ما ایده را پیدا کردیم و ماجرا دقیقا شبیه به این بود که لباسی را برای این مراسم از موزه به امانت گرفته باشیم.

 

لیلا حاتمی

این طراح لباس سپس درباره‌ی هنر «نقده‌دوزی» که روی این لباس کار شده است، توضیح داد: نقده‌دوزی از عوامل تزیین پارچه در ایران بوده که از دوره‌ی هخامنشیان رواج داشته و طرح‌هایی مانند گلدان وحشی‌، سروی‌، درختی، گل و مرغ‌، بته‌جقه، ‌اسلیمی و ستاره‌های پنج‌، شش،‌ هشت و دوازده پَر با نخ طلا روی پارچه‌های ابرشیمی‌، کتان‌، چلوار وحشی‌، پشمی‌، مخمل و ماهوت کار می‌شد. این رودوزی در دوره‌ی اشکانیان و ساسانیان همراه با گلابتون و ده‌یک‌دوزی (که هنری در حال منسوخ شدن است) رواج داشت. «شاردن» و «مارکوپولو» نیز در سفرنامه‌های خود از رواج کامل این سه هنر در دوران صفوی یاد کرد‌ه‌اند. نقده‌دوزی همین حالا هم به‌عنوان بخشی از تزیینات، روی پرده‌ی خانه‌ی خدا استفاده می‌شود و هنوز هم در بخش‌هایی از ایران مانند اصفهان،‌ یزد‌، کاشان، کرمان‌، تهران‌، قزوین‌، بندرعباس‌، کردستان و خوزستان تا حدی رواج دارد.

شاه‌حسینی اضافه کرد: قدمت این لباس به‌گونه‌ای است که هر کسی از نزدیک‌ آن را ببینید، متوجه ارزش تاریخی و هنری آن می‌شود. فکر می‌کنم با توجه به عکس‌هایی هم که از خانم حاتمی در آن جشنواره گرفته شده، این لباس خیلی مورد توجه قرار گرفته است. 




گردآوری:  گروه  فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture

منبع: isna.ir




دوشنبه ۱٧ فروردین ۱۳٩٤
کاربرد مفهومی در لباس مردمان ترکمن مشهود است ... نظرات() 

کاربرد مفهومی در لباس مردمان ترکمن مشهود است


رامونا محمدی گفت: لباس اقوام ترکمن بسیار شگفت‌انگیز و از نظر طراحی ویژه است ت

ا جایی که به جرات می‌توان گفت لباس در این منطقه کاربردی نمادین و مفهومی دارد.

رامونا محمدی، نویسنده کتاب "پوشاک و زیورآلات مردم ترکمن" نوع پوشش مردم این مناطق را ویژه خواند و در این‌باره به خبرنگار مد و لباسهنرآنلاین گفت: قوم تالش یکی از اقوام کهن ایرانی است که مردمان آن، در قلمروی نسبتا وسیعی در شمال غرب ایران و جنوب جمهوری آذربایجان پراکنده هستند. در این کتاب سعی کردم تا به ابعاد مختلفی از حیات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی این قوم با نگاه به پوشاک آن بپردازم.

او در ادامه افزود: در این اثر سعی کردم ضمن توصیف قلمروی جغرافیایی و وضعیت اقتصادی تالشی‌ها، چگونگی تجزیه‌ی قلمروی این قوم به دو بخش تالش ایران و تالش جمهوری آذربایجان در جنگ‌های ایران و روس را بررسی کنم و تحلیلی از وضعیت تالشی‌های آن سوی مرز ارائه کنم.

مدرس دانشگاه آزاد تصریح کرد: ترکمن‌ها و قوم قشقایی هر دو از نژاد اُغوز هستند که پس از تقسیم اراضی به شکل امروزی درآمدند. با اینکه این دو قوم از یک منبع مشترک هستند اما بعد از جدایی و انتخاب مناطق جغرافیایی مختلف پوششی کاملا متفاوت دارند به نحوی که تشخیص این دو به عنوان یک نژاد کاملا سخت است.

محمدی درباره ویژگی پوشاک این مناطق گفت: نوع پوشاک و زیورآلات مردم این مناطق بسیار خاص است تا جایی که هنوز هم هر زن و مرد ترکمن برای حضور در مراسم‌شان خود را به استفاده از این نوع لباس می‌بیند. همین تعصب و نگاه ارزشمند به پوشاک در بین این مردم سبب شده که تغییر محسوسی در مدل این لباس‌ها دیده نشود.

او بیان کرد: جنس لباس این قوم از ابریشم است که تک تک مراحل تولید آن از بافت پارچه تا دوخت بر عهده زنان است؛ یعنی هنوز کارگاه‌های خانگی برای بافت پارچه برقرار هستند. لباس به عنوان هویت این افراد شناخته می‌شود به همین خاطر گاهی از یک نسل به نسل بعدی نیز انتقال می‌یابد.

این پژوهشگر ادامه داد: در طراحی لباس این خطه نقوش سنتی بسیار پررنگ دیده می‌شود ضمن اینکه رنگ قرمز غلبه عجیبی بر سایر وجوهات لباس دارد.

محمدی درباره دلیل انتخاب رنگ قرمز در این لباس‌ها گفت: شرایط جغرافیایی نقش عمده‌ای در شکل‌گیری رنگ برای لباس این افراد دارند ضمن اینکه نقوش و طرح‌ها موجود نیز کاملا الهام گرفته از طبیعت و شرایط اقلیمی مردم این منطقه است.

او توضیح داد: لباس عروسی در این منطقه سرتا پا قرمز است. بر روی این لباس سنتی، چیزی شبیه عبا به نام "کورته" بر روی سر عروس قرار می‌گیرد که دارای رنگ سفید متمایل به زرد است.

این مدرس دانشگاه آزاد اسلامی ادامه داد: در زیورآلات این مردم نیز نمودها و ویژگی‌های خاصی دیده می‌شود البته جنس اغلب این زیورآلات از نقره است و عموما این فلز تقدس بیشتری در بین مردم دارد.

محمدی کلاه را یکی از سرپوش‌های محبوب این مردم خواند و گفت: کلاه در بین مردم این منطقه کاربرد خاص و مفهومی دارد. مثلا کلاهی به نام بُرک که شکلی مانند عرقچین دارد برای خانم‌های نوجوان و مجرد استفاده می‌شود و به محض ازدواج با کلاهی به نام آنق تعویض می‌شود.

او ادامه داد: آنق شبیه به یک حلقه است که قسمت داخلی آن با مقوا ساخته می‌شود. در قسمت خارجی این کلاه روکش پارچه‌ای وجود دارد و زیر چارقد خانم‌ها استفاده می‌شود. در واقع استفاده از این کلاه برای خانم‌های متاهل الزامی است.

مولف کتاب "پوشاک و زیورآلات مردم ترکمن" درباره نحوه تالیف آن گفت: نوشتن این کتاب بر اساس پروژه فوق لیسانس من و مقایسه اقوام ترکمان با قشقایی صورت گرفت اما پس از 4 سال متوجه شدم که اطلاعات بسیار زیاد و خاصی در حوزه ترکمان‌ها به دست آورده‌ام که قطعا جذابیت پژوهشی دارد. به همین خاطر به این پژوهش ادامه دادم و آن را در قالب این کتاب به چاپ رساندم.

محمدی ادامه داد: این کتاب به فروش خوبی دست یافت و حتی به سفیر ترکمنستان نیز هدیه داده شد.

بر اساس این گزارش، رامونا محمدی علاوه بر این اثر تا امروز کتاب‌هایی مانند: "سیر تاریخ و تحولات پوشاک در ایران"، "تاریخ هنر ایران و جهان" و "تاریخ و سبک شناسی نگارگری و نقاشی ایران" را در کارنامه خود دارد.

انتهای پیام/61
 

پنجشنبه ٦ فروردین ۱۳٩٤
چاروق دوزی در زنجان ... نظرات() 

چارق هنری زیبا؛ پلی میان صنعت ومدرنیته/ چاروق از پاپوش مردان نمکی تا تزئینات دکور خانه ها

 

استانها > زنجان

زنجان - خبرگزاری مهر: چارق یا پاپوش تزئینی از صنایع دستی زیبا و چشم نواز در شهر زنجان است که هرچند این روزها گرایش زیادی برای خرید و استفاده از آن در تزئینات و دادن هدیه صورت می گیرد ولی همچنان ناشناخته مانده است و استقبال چندانی از این هنر و گسترش آن صورت نمی گیرد.

 

به گزارش خبرنگار مهر، چاروق دوزی یکی دیگر از هنرهای دستی است که دستهای ظریف هنرمندان زنجانی در تولید آن مهارت ویژه ای دارند. اصولا صنعت کفاشی از قرن یازدهم هجری درشهر رونق فراوانی داشته است.

 

چاروق نوعی پای پوش سنتی است که با استفاده از چرم گاوی، نخهای ابریشمی رنگی و نخ گلابتون در انواع مختلف توری، پرده بند و تمام چرم (پشت باز و پشت بسته) تولید می شود

امروزه چاروق، کاربرد مصرفی خود را تا حدودی از دست داده و حالتی تزیینی به خود گرفته به گونه ای که زنان و دختران شهری از آن به عنوان کفش روفرشی استفاده می کنند. نخ ابریشمی رنگی، نخ گلابتون، مخمل، پاشنه های چوبی، نوار زیگزاگ، چرم گاو و... از جمله موادی است که در چاروق دوزی مورد استفاده قرار می گیرد و گزن، سوزن، درفش، قلاب، چکش و مشته از ابزارهای چاروق دوزی است که مشابه ابزار کفاشی است.

 

شهر زنجان یکی از مراکز چاروق دوزی ایران است و چاروق های تولیدی آن از تنوع خاصی برخوردارند. گفته می شود استاد حاج اصغر خطیبی بیش از ۵۰سال است که شیوه دوخت چاروق های تزیینی را در شهر زنجان و بین چاروق دوزان رواج داشت.

نخ ابریشمی رنگی، نخ گلابتون، مخمل، پاشنه‌های چوبی، نوار زیگزاگ، چرم گاو و... از جمله موادی است که در چاروق دوزی مورد استفاده قرار می‌گیرد و گزن، سوزن، درفش، قلاب، چکش و مشته از ابزارهای چاروق دوزی است که مشابه ابزار کفاشی است و چاروق، از صنایع دستی معروف زنجان است.

قبل از ورود کفش‌های پلاستیکی به زنجان، سه نوع کفش با عملکرد جداگانه در این شهر رایج بوده است. کفش‌هایی از نوع چاروق و گیوه برای کارهای روزانه و کفش دوبندی که در مهمانی و مسافرت‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفته است.

تمرکز کفاشان در دو بازار بالا و پایین و اختصاص یافتن راسته های گوناگون به این فن حکایت از رونق آن را در ادوار گذشته دارد. همچنین وجود محله بزرگ دباغها در شهر، این فکر را قوت بخشیده است.

 

چارق در گذشته نوعی کفش و پاپاوش بوده که از چرم ساخته می‌شده و در روستاها بیشتر چوپانان از آن استفاده می‌کرده‌اند و اغلب بدون پاشنه بود، با تسمه‌هائی که...
 
چاروق عبارت از پاپوش و پای افزار است که از قدیم الایام  مورد استفاده بوده و به اشکال مختلف و تهیه و ساخته می‌شده و قسمت اعظم ساختمان آن درقدیم از چرم بوده است. در فرهنگ معین تحت عنوان چاروق چنین نوشته شده است« چارق { ترکی = چارغ = چاروق} کفش چرمی‌ که بندها بساق پا پیچیده می‌شود. پا تا به، پالیک.» در زیر این شرح چاپ شده است.

 


در اصطلاح محلی به لهجه ترکی چاروق را ( چارخ) تلفظ می‌کنند. چاروقی که مورد نظر ماست و هم اکنون در زنجان بصورت یک صنعت دستی ظریف ساخته و عرضه می‌شود با چاروقی که در ادبیات ما از آن نام برده‌اند (چارقت دوزم کنم شانه سرت «مولوی») یا در قدیم مورد استفاده بود، بکلی مغایر و کاربرد آن نیز متفاوت است. چارق در گذشته نوعی کفش و پاپاوش بوده که از چرم ساخته می‌شده و در روستاها بیشتر چوپانان از آن استفاده می‌کرده‌اند و اغلب بدون پاشنه بود، با تسمه‌هائی که به ساق پا می‌پیچیده‌اند.

درسالهای اخیر نیز در زنجان نوعی از چاروق ساخته می‌شد که رویه آن از چرم قرمز رنگی بود که دباغ‌های زنجان با دست عمل می‌اوردند و کارخانه‌ای نبود. این نوع چاروق بدوت تسمه و بند بوده است با نوک عقابی برگشته و در آن هنگام که بازار کفاشان زنجان رونقی داشت و کفش ماشینی در کار کفش دوزی و کفاشی وقفه ایجاد نکرد. یعنی تا 20 سال پیش، ازاین نوع چاروق ساخته می‌شد ولی امروز بطور کلی مترک شده و دیگر کسی از آن نو چاروق درست نمی‌کند.

 

چاروق ظریف که مورد نظر و موضوع بحث ماست فرم و شکل خاصی دارد با مواد اولیه ویژه‌ای که صرفا برای راه رفتن روی قالی و اطاقهای مفروش ساخته می‌شود که سابقاً پشت بسته و بدون پاشنه بود ولی چند سالی است که بصورت نعلین و پاشنه‌دار ساخته می‌شود و فقط کف آن از چرم و رویه آن به رنگهای مختلف از نخهای ابریشمی ‌و سیم گلابتون بافته و تزئین می‌شود.

 

بر اساس کشفیات باستانشناسی(چکمه چرمی متعلق به مرد نمکی شماره 1) می توان ریشه صنایع چرمی در استان زنجان را حداقل در 2000 سال قبل جست. قدمت هنر چاروق دوزی احتمالاً به دوره (ساسانی) و اوج تزئینات آن به دوره (صفوی) می رسد که زیبایی و تنوع طرح و نقوش آن، چشم هر هنرشناسی را شیفته نقوش انتزاعی و اصیل خود می نماید. خواستگاه این هنر دراستان زنجان شهر سلطانیه بوده و از آن منطقه به زنجان منتقل شده است.

از انواع چاروقهای تولید شده استان در طی دوره های مختلف تاریخی می توان به انواع کنفی ،تمام پوست، کشاورزی ،تمام چرم، توری،پرده بند و...، اشاره نمود، که هر کدام با روشی خاص و با استفاده ازچرم، پوست فرآوری شده و مواد مختلفی چون پنبه، کنف، ابریشم و...،تهیه می شده است.

چاروق این روزها بیشتر به عنوان یک هنر دستی و سوغاتی مطرح است تا یک صنعت؛ به گونه ای که استفاده چندانی در زندگی روزمره از آن صورت نمی گیرد و بیشتر جنبه زئینی و استغفاده از آندر زیباترز کردن دکوارسیون منازل است.

 

شهر زنجان یکی از مراکز چاروق دوزی ایران است و چاروق های تولیدی آن از تنوع خاصی برخوردارند.

امروزه چاروق، کاربرد مصرفی خود را تا حدودی از دست داده و حالتی تزیینی به خود گرفته است، به گونه‌ای که زنان و دختران شهری از آن به عنوان کفش روفرشی استفاده می‌کنند.

مردعلی حیدری و بزرگ ترین چارق جهان           

 


چاروق هنوز هم میان اهالی زنجان طرفدار دارد و چاروق دوزی برای برخی از مردم یک شغل محسوب می‌شود. "مردعلی حیدری" متولد 1335 یکی از قدیمی ترین چاروق دوزان زنجان است که مدت 40 سال است برای مردم زنجان پاپوش می‌دوزد. چاروقی که هم اکنون در زنجان عرضه می‌شود، به صورت یک صنعت دستی ظریف و تزیینی کاربرد دارد و به کلی با چاروق‌های قدیمی متفاوت است.

چاروق های توری و پرده بند منحصرا در شهر زنجان تولید می شود و چاروقهای چرمی بنا به تقاضای مشتری قابلیت تبدیل به انواع روفرشی با تزیینات فوق العاده ظریف را  نیز داراست.

.........................................

گزارش: زهرا مقدمی

عکس: فاطمه هاشم نژاد                به نقل از خبرگزاری مهر

   

یکشنبه ۱٧ اسفند ۱۳٩۳
از نمایشگاه مد و مانتو نیاوران تا چهارمین جشنواره مد و لباس فجر ... نظرات() 

 

از نمایشگاه مد و مانتو نیاوران تا چهارمین جشنواره مد و لباس فجر
 
16 اسفند 1393 - 03:47:43 ب.ظ
 
خبرگزاری آریا-اولین نمایشگاه مد و مانتو در سال 1389 با حواشی بسیارآن تا چهارمین جشنواره سوت و کور  مد و لباس 1393 بهانه ای شد تا در حاشیه بازدید اقای دکتر عیسی  کشاورز از این جشنواره با ایشان گفتگویی انجام دهیم . اگر چه این گفتگو فی البداهه و در محیط نامساعد برگزار شد اما امادگی دکتر کشاورز دبیر سابق کارگروه مد و لباس  در پاسخگویی نشان از ان داشت که در این حوزه هنوز جدی و پر انرژی حضور دارد . مصاحبه ها و گفتگو ها و مطالعات علمی ایشان در حوزه مد و لباس ایشان را کماکان به یکی از افراد صاحب سبک و پیشکسوت مد و لباس   در ایران تبدیل کرده است .
بی شک اقدامات ایشان در تولید گفتمان ملی در حوزه مد و لباس در فرهنگسرای نیاوران در سال 89 و رو نمایی از نقشه راه مد و لباس کشور در افق 1404 و در کنار هم قرار گرفتن چرخه طراحان ، تولیدکنندگان ، توزیع کنندگان و مصرف کنندگان واستقبال بی نظیر از این نمایشگاه و در عین حال حواشی و هجمه سنگین به برپایی چنین نمایشگاهی با عنوان مد و مانتو باعث شد که تمام فعالان این حوزه سال 89 را سر اغاز جریان شکل گیری مد و لباس در کشور بدانند . گفتگو ما را با دکتر عیسی کشاورز را در ادامه بخوانید :
اقای دکتر کشاورز از حال و هوای سال 89 و نخسین نمایشگاه مد و مانتو برای ما بگویید ؟
اگر چه بعد از پیروی انقلاب شکوهمند اسلامی همواره از دغدغه های فرهنگی از جمله مد و لباس سخن گفته می شد اما هیچ وقت این دغدغه محوری به برنامه محوری تبدیل نشده بود . در حوزه مد و لباس اگر چه گفته می شد که عفاف و حجاب پرچم هویتی انقلاب است اما برنامه ای برای پاسخگویی به انتظارات حاکمیت و انتظارات مردم وجود نداشت . مطالبات جامعه و سوالات نمایندگان مجلس ، از وزیر وقت سبب شد در سال 89 من ماموریت پیداکنم سرپرستی کارگروه مد و لباس که قانون ان از سالهای قبل وجود داشت و مقداری کار دبیرخانه ای هم در این خصوص انجام شده بود ، را همزمان با مدیرکلی آموزش وزارت ارشاد در طی کمتر از یکسال برعهده بگیرم .
چرا از  نمایشگاه مد و مانتو و سرپرستی شما به عنوان سرآغار جریان مد و مانتو در کشور یاد می شود ؟
اقدامات قبل از سال هشتاد و نه بیشتر تدافعی و تلاشهای پراکنده و خلاقیتهای فردی برای پاسخ به دغدغه های عمومی جامعه بود اما از سال هشتاد و نه با تدوین یک استراتژی جدید و تدوین نقشه راه مد و لباس کشور در افق 1404 یک برنامه عملیاتی و گفتمان ملی در برنامه فرهنگی کشور شکل گرفت . مهمترین کار ما در این سال تشکیل نشست ملی و تدوین نقشه را کشور بود. ذیصلاح ترین و حرفه ای ترین افراد در این نشست ملی در کنار یکدیگر قرار گرفتند و برای نخسین بار انرژی ملی در این سال فعال شد. تلفیق نگرش ، بینش ودانش کلان با مطالعه تجربیات جهانی باعث شد که اقدامات سال 89 و استمرار ان برنامه در سالهای بهد باعث شد که اقدامات سال 89 و نمایشگاه مد و مانتو نیاوران مبدا تحولات جدید حوزه مد و لباس تبدیل شود.
این نقشه راه چی بود ؟
یک  نقشه راه با  استراتژی تهاجمی ، علمی ، هدفمند و روشمند برای تامین دو نیاز ملی یکی نیازهای مد و لباس که همه انتظار دارند و دیگری انتظارات ناشناخته محیط در اینده که هنوز پایش نشده است، تدوین و رو نمایی شد. برای این کار به بهترین ها و دانشمندان نیاز داشتیم تا بتوانیم جلو تر از محیط حرکت کرده باشیم . وارد کردن چنین نگاهی در ان سال و فراگیر کردن گفتمان مد و لباس در قالب یک  نقشه راه ، بسیار سخت و پر حاشیه بود .برای همین سال هشتاد و نه مبدا حرکت مد و لباس در ایران در اذهان فعالان این حوزه باقی مانده است . 
چطور در این مدت کوتاه این نقشه را تدوین شد و نسبت این با نمایشگاه مد و مانتو چگونه است ؟
من در ان زمان دانشجو دکتری بودم و عنوان رساله دکتری من طراحی الگوی اسلامی  ایرانی مدیریت پوشش بود . مطالعاتی را در این خصوص داشتم  و اصلا فکر نمی کردم مطالعات من بطور اتفاقی با سرپرستی کارگروه مد و لباس گره بخورد به همین خاطر مطالعات  و اشنایی علمی من با این موضوع وبا  فعالان این حوزه فرصتهای بی نظیری را خلق کرد . 
چرا نمایشگاه مد و مانتو نیاوران به عنوان مبدا مد و لباس کشور شناخته شده است ؟
این نقشه راه در نمایشگاه مد و مانتو نیاوران رونمایی شد و ما نشست ملی را برای عملیاتی کردن در کنار این نمایشگاه آغاز کردیم . برای اولین بار در کشور چرخه مد و لباس از طراح ، تولید کننده ، توزیع کننده ، دانشگاهیان ، علمای حوزه ، مصرف کننده و..... در این نسشت ملی کنار یکدیگر قرار گرفتند. و تمام اثار و ظرفیتهای طراحان و تولیدکنندگان در کنار هم قرار گرفت  تا این زمان هیچ نسشت ملی با هدف تولید گفتمان ملی در کشور شکل نگرفته بود . نمایشگاه مد و مانتو واقعیت ها ، ضعف ها و قوت های این حوزه را در کنار یکدیگر قرار داد . در این زمان نقشه راه را به مشورت ملی گذاشتیم و کارگروهای تخصصی تشکیل دادیم و انرژی ملی برای ادامه راه فعال شد.
ویژگی های مهم این نقشه راه بگویید ؟
استراتژی فرایندهای کلان مد و لباس در این نقشه را مشخص شده است . تدوین شاخصه های اسلامی ایرانی ، تاسیس بنیاد ملی مد و لباس ، پارک فرهنگی و فناوری ، برگزاری جشنواره مد و لباس فجر ، تاسیس آموزشگاها و مراکز خصوصی مد و لباس ، تدوین استراتژی فرایند همکاری های صنعت ، دولت دانشگاه در این نقشه راه امده است . طراحی نظام ارزیابی و صدور پروانه ثبت آثار ، استراتژی فرایندهای سرمایه های انسانی ، بازنگری در نظام آموزشی ، استفاده از تجربیات جهانی ، استفاده از فناوری های نوین و  در این نقشه جا نمایی شده است.BSC،BET،ABC،ABB،ABM،ICT
اقای دکتر از نمایشگاه مد و مانتو نیاوران در سال 89 که این اقدامات انجام شده و این جشنواره ها از ان زمان طراحی شده است تا الان که در این نمایشگاه چهارم فجر قرار داریم چقدر اهداف طراحی شده ، محقق شده و ایا این ادامه همان نقشه راه است یا نه ؟
پاسخ به این سوال تا حدود زیادی سخت است . بدیهی است راهی که در این چند سال رفته ایم به نسبت سالهای گذشته بسیار زیاد و قابل تقدیر است . اعتماد به نفس فعالان این حوزه بیشتر شده است . گفتمان ملی شکل گرفته است  . مد و لباس در ادبیات رسمی کشور جا باز کرده است . مردم به مد و لباس توجه بیشتری نشان می دهند . با جا بجایی دولت هم این راه در حال ادامه است  و اقدامات انجام شده ذیل نقشه راه ترسیم شده در حال انجام است و را بی بازگشتی در حال انجام است و در واقع برنامه های ما از سال هشتاد و نه تا کنون در حال پیگیری است و من هم بطور جدی با فعالان این حوزه از نزدیک ارتباط کاری دارم و دقیقا این فرایند را پایش می کنم از این نظر موجب امید واری و تشکر از همه فعالان این حوزها خصوصا جناب اقای قبادی را دارم و باید به ادامه و گسترش این حوزه کمک کرد و با مدیران و متولیان امور و برنامه های دولت همکاری و همدلی داشت . اما نگرانی هایی هم قطعا وجود دارد . 
چه نگرانی هایی دکتر ؟
نباید جشنواره زدگی و نمایش زدگی بر کارها غلبه کند . توجه به سرمایه انسانی و زیرساختهای فناوری نباید مورد غفلت واقع شود . نباید نگاه اجرایی بر نگاه دانش بنیان غلبه پیدا کند . نباید از ذایقه سازی و سلیقه مخاطب دور شد . مد تابع سلیقه و ذایقه مصرف کننده است نه صرفا  فرایند تولید. غفلت از تجربیات جهانی و صاحب نظران ممکن است موجب دلزدگی فعالان این حوزه شود . وقت ان رسیده است که نتایج اقدامات کارگروه در زندگیروزمره مردم نمود جدی تری داشته باشد که تا حدود زیادی از ان دور شده ایم . ظرفیت و نگاه دولت تدبیر و امید ظرفیت بزرگی است که باید از ان استفاده بیشتری بشود . اگر فعالان این حوزه از اقدامات و فعالیتهای دولت سرخورده شوند جبران عواقب ان بسیار سنگین خواهد بود . 
مهمترین اقدام لازم  در حال حاضر چیست؟ 
حرکت در جهت نقشه راه ذیل عنوان صنعت ، دولت ، دانشگاه می تواند راهگشا باشد . توجه جدی تر و دادن نقشهای محوری تر به اتحادیه کشوری پوشاک و همچنین ایجاد یک شبکه اجتماعی و رسانه ملی . دور شدن از نگاه جشنواره ای و اجرایی و همجنین دور شدن از آزمون و خطای تکراری 
تعامل صنعت ، دولت ، دانشگاه به نظر شما چگونه باید باشد ؟
مد و لباس جزء صنایع فرهنگی و تقریبا جزء چند صنعت اول در ارزش افزده اقتصادی جهان محسوب می شود . مد و لباس به علت ویژگی هایی که از تعریف مد داریم باید یک ارتباط ارگانیک با صنعت دولت و دانشگاه داشته باشد . فعالان این حوزه باید این سه ضلع را همواره در کنار خود داشته باشند .
کدام دانشگاه ما این ظرفیت را دارند ؟
تامین نیازهای دانشی این حوزه و پایش ذایقه و سلیقه مشتری نیازمند مطالعات میدانی و جمع همه دانشمندان و اساتید فرهنگی ، اقتصادی ، صنعتی ،هنری ، رسانه ای  و حمایتهای فناوری را دارد دانشگاه علمی کاربردی و دانشگاه آزاد اسلامی بهترین شرایط را برای پیشتازی در این حوزه را دارند. . پیشنهاد می کنم ایده پارک فرهنگی و فناوری مد و لباس در این دو دانشگاه بزرگ و مهم عملیاتی شود .
تعریف مد از نظر دکتر عیسی کشاورز چیست ؟
مد الگوهای فرهنگی در رفتار اجتماعی هستند که به شکل نو و جدید و به صورت فراگیر در جامعه دیده می شوند و به شکل جمعی هم فهمیده می شوند.
 اقای دکتر چه کتابی از شما باید در این جشنواره رو نمایی بشود ؟
قرار بود کتاب مدیریت ارزش در مد و لباس این جانب در این جشنواره رو نمایی بشود که متاسفانه فرایند چاپ ان به تاخیر افتاد و به جشنواره نرسید انشاالله در نمایشگاه کتاب از ان رو نمایی می کنیم .
اقای دکتر سخن پایانی شما ؟
رسیدن به ارزویی که همیشه گفته ام ، همانطوری که فرش ایرانی شهره آفاق است روزی مد و لباس ایرانی نیز به شهرت جهانی برسد . البته ارزویی سخت و همت بلند ملی را می طلبد . دیگر اینکه اگر نتوانیم زنجیره مد و لباس را در اینده بسیار نزدیک به سر انجام برسانیم باید منتظر عواقب خطرناکی باشیم 
 اقای دکتر ممنون که در این فضای نامناسب برای گفتگو حوصله کردید با این قول که انشاالله در یک فرصت و موقعیت بیشتر و بهتر با شما گفتگو  کنیم  با شما خدا حافظی می کنم .

دکتر عیسی کشاورز / استراتژیست مد و لباس 


 
سه‌شنبه ۱٢ اسفند ۱۳٩۳
طرح پاپوش مرد نمکی زنجان ... نظرات() 

در نشست علمی بررسی پای پوش مرد نمکی مطرح شد: 
طراحی منحصر به فرد پاپوش مرد نمکی تشریح شد 

نشست علمی بررسی ˝پای پوش مرد نمکی از نظر فناوری ساخت و ارگونومی˝ با حضور کارشناسان این حوزه صبح امروز در موزه ملی ایران برگزار شد.

نشست علمی بررسی "پای پوش مرد نمکی از نظر فناوری ساخت و ارگونومی" با حضور کارشناسان این حوزه صبح امروز یکشنبه 4 خرداد ماه در تالار نشست‌های تخصصی موزه ملی ایران برگزار شد.

در این نشست از نمونه شبیه سازی شده این پاپوش که متعلق به 1700 سال پیش است پرده برداری و سپس به موزه ملی اهداء شد.

بر اساس این گزارش، در ابتدای این نشست دکتر مهین سهرابی، کارشناس ارشد مرمت آثار تاریخی و پژوهش هنر گفت: این پای پوش متعلق به 1700 سال پیش یعنی متعلق به دوره ساسانیان است. این پای پوش با توجه به شکل ظاهری و سایر جوانب متعلق به سوارکاری بوده است. پژوهش در این زمینه نشان می‌دهد که تا چه حد طراحی و استانداردهای رعایت شده در این پای پوش با علم و فناوری امروزی تطابق دارد.

او در ادامه افزود: شبیه سازی این نمونه منحصر به فرد با هدف بررسی و تحقیق درباره آن و ایجاد نمونه تازه‌ای از طراحی شگفت انگیز این نوع پای پوش انجام گرفت.

 

مدرس دانشگاه تهران تصریح کرد: دوخت دستی این نوع پای پوش در نوع خود منحصر به فرد است زیرا تمیزی و دقت خاصی در آن به کار برده شده ضمن اینکه روش الگوگیری در آن نیز مبتنی بر روش خیاطی و با رعایت ارگونومی انجام شده است.

مهین سهرابی درباره مواد اولیه استفاده شده در این نمونه گفت: جنس این نوع پای پوش از چرم طبیعی دباغی شده با روش گیاهی است که بلندی آن به 48 سانتی متر می‌رسد. این در حالی است که چرم پای پوش کاملا نرم است و رطوبت در آن نمانده و به هیچ عنوان شکننده نیست. زیره و روی پاپوش چرم است و دو لبه آن با کوک‌های ظریفی به یکدیگر دوخته شده است.

او افزود: فرم این پای پوش حالت چکمه دارد و ساق آن تا زانو است این در حالی است که استانداردهای لازم در قسمت سرپنجه و روی پا کاملا رعایت شده است. به نظر می‌رسد که طراحی پای پوش بر اساس تجربی و چشمی بوده و مدارکی دال بر وجود قالب دیده نشده است.

کارشناس ارشد مرمت آثار تاریخی اظهار کرد: پای پوش مرد نمکی دارای قسمت‌هایی نظیر: کفی، سرپنجه، پاشنه و ساق پا است که تمام این قطعات بدون نازک کاری از سمت داخل با دوخت‌های ظریف و ریز به یکدیگر قلاب شده‌اند به نحوی که فرد برای هر نوع فعالیتی آمادگی داشته است.

سهرابی ادامه داد: این نوع پای پوش دارای آستر نبوده و لایه میانی در کار نیست به همین خاطر تنفس پوست اتفاق می‌افتاده است. ضمن اینکه کف آن کاملا یک تکه و انعطاف پذیر است. نقطه اتصال سرپنجه حالت کاملا V شکل دارد تا فرد موقع حرکت راحت باشد ضمن اینکه قسمت پاشنه نیز طراحی متفاوت دارد که بیانگر ارگونومیک بودن کار است.

نفیسه یزدانی نیز در ادامه این نشست از علاقه منحصر به فردش به مرد نمکی سخن گفت و اظهار کرد: سایز پای پوش مرد نمکی بالغ بر 28 سانتی متر یعنی نزدیک به سایز 42 است که ما سعی کردیم بر اساس آن و سایر پژوهش‌ها به بازسازی این نمونه بپردازیم.

کامبیز نصیری راد، نویسنده کتاب "پا قلب دوم" و مدرس دانشگاه درباره این پای پوش 1700 ساله گفت: یکی از جنبه‌های مهم این پای پوش بخش باستانی آن است اما قطعا طراحی منحصر به فرد و نگاه ویژه طراح به کارکردهای این نوع کفش قابلیت بررسی ویژه‌ای را دارد.

او تصریح کرد: به نظر من این کفش از نظر تکنولوژی ساخت و مهندسی منحصر به فرد است تا جایی که امروز نیز می‌توان از ویژگی‌ها و المان‌های آن در نمایش زنده لباس استفاده کرد.

این کارشناس صنعت چرم تصریح کرد: یک طراح کفش باید به نقاط بحرانی پا توجه کند زیرا تنگی یا گشادی کفش در این قسمت‌ها می‌تواند باعث ایجاد ناراحتی و حتی مشکلات حرکتی در فرد شود این اتفاقی است که در پای پوش مرد نمکی به وضوح رخ داده است یعنی در این نوع کفش باستانی روی ساق کفش مرد نمکی چندین بار تکنیک "چنگی" انجام شده است. این روش برای تقارن دو قسمت کفش انجام می‌شود تا دوخت‌ها بر روی نقاط حساس پا قرار نگیرند و باعث آثار مصرف کننده نشوند.

نصیری راد بیان کرد: نقطه آز یکی از بخش‌های حساس پا است که درست روی برجستگی پا در محل اتصال استخوان‌ها شکل می‌گیرد در این پای پوش این نقطه کاملا مد نظر قرار گرفته است تا جایی که با کفش به این بلندی فرد می‌تواند به راحتی بدود یا پاهایش را در رکاب اسب قلاب کند.

 

او افزود: ارگونومی به معنای تطبیق هر موضوعی با بشر است اما به نظر من این پای پوش فوق العاده از ارگونومی نیز فراتر رفته و با دوخت ظریف و تمیز و طراحی ویژه‌اش کفش را به جزئی از بدن فرد تبدیل کرده است.

این کارشناس توضیح داد: این نوع پای پوش نرم درست مانند یک جوراب عمل می‌کرده به نحوی که فرد در هر حالتی می‌توانسته حرکت کند ضمن اینکه عرق پا نیز از طریق منافذ پوست حیوان که تبدیل به چرم شده، دفع می‌شده است.

نصیری راد تصریح کرد: احتمال می‌دهیم که این کفش با روش خیاطی طراحی شده است اما قطعا نگاه طراح به کارکردهای این پاپوش می‌تواند الگوی مناسبی برای طراحی صنعتی امروز باشد.

در ادامه این نشست مسوولان موزه ملی ایران از دکتر مهین سهرابی، نفیسه یزدانی و کامبیز نصیری راد تقدیر و تشکر کردند.
بر اساس این گزارش، در ادامه این برنامه از نمونه شبیه سازی شده پای پوش مرد نمکی پرده برداری شد و این نمونه به موزه ملی ایران اهداء شد.

منتشر شده توسط هنر انلاین
دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳٩۳
لباسهای میلیونی بختیاری ... نظرات() 

باس‌های میلیونی بانوان بختیاری/ وزن طلای پارچه شاخص قیمت‌گذاری لچک‌

لباس محلی بختیاری چهار

شهرکرد - لباس محلی بانوان بختیاری بر اساس نوع و میزان پارچه و استفاده از طلا معمولا بین ۵۰۰هزار تا ۱۰ میلیون تومان قیمت گذاری می شود.

به گزارش خبرنگار مهر، لباس های محلی استان چهار محال و بختیاری از نظر رنگ، طراحی، دوخت و تعداد اجزا لباس شباهت های بسیاری به لباس های مناطق مختلف استان های همجوار و نزدیک مانند استان های خوزستان، کهگیلویه و بویراحمد و لرستان دارد.

زندگی عشایری و زندگی در روستاها به خصوص در شهرستان لردگان، کوهرنگ و اردل  موجب شده که هنوز مردمان این دیار از لباس های محلی استفاده کنند. لباس های بومی و منطقه ای بارزترین مظهر فرهنگی این مناطق است و با توجه به تفاوت های اقلیمی و فرهنگی شاهد رواج لباس های محلی متنوع هستیم.

پوشش محلی زنان و مردان چهار محال بختیاری با هم متفاوت است. لچک، چارقد، پاکش، دستینه، شلیته و پیراهن از جمله پوشاک زنان چهارمحالی است و مردان این منطقه نیز از کلاه، پیراهن، شلوار دبیت، شال کمر، قبا و گیوه استفاده می کنند. البسه محلی مردمان این استان با مواد اولیه مرغوب تولید می شود.

لبته در حال حاضر قیمت لباسهای محلی چهارمحال و بختیاری بسیار بالا است. یک چوقا با کیفیت بسیارعالی بین ۵۰۰ تا یک میلیون تومان قیمت دارد و شلوار دبیت نیز از ۳۰۰ هزار تا ۵۰۰ هزار تومان قیمت می خورد.

لباسهای محلی زنان این استان از قیمت های بالاتری برخوردار است و از ۴۰۰ هزار تا ده میلیون تومان و بیشتر قیمت می خورد

یکی از خیاطان برجسته لباس محلی در شهر بروجن در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار داشت: دوخت لباس محلی کارو وقت بسیار زیاد می برد که موجب بالا رفتن قیمت آن می شود.

نگار فرج پور افزود: لباس بانوان بختیاری پارچه بسیار زیادی می خواهد و قیمت نوع پارچه استفاده شده نیز در قیمت گذاری لباس مؤثر است.

وی ادامه داد: بیشترین پارچه مورد استفاده برای دوخت لباس در منطقه بختیاری پارچه حریر، مخمل و گیپور است.

فرج پور عنوان کرد: لباس های مجلسی بانوان بختیاری بیشتر از پارچه های گیپور و سنگی است. البته بر اساس نوع سفارش روی پارچه ها نیز با دست کار می شود و قیمت آن بالاتر می رود.

بر اساس میزان هزینه بانوان لباس ها دوخته می شود و قیمت دستمزد دوخت یک لباس بختیاری از ۴۰۰ هزار تومان تا یک میلیون تومان و بیشتر استوی تاکید کرد: لباس ها بر اساس میزان هزینه بانوان دوخته می شود و قیمت دستمزد دوخت یک لباس بختیاری از ۴۰۰ هزار تومان تا یک میلیون تومان و بیشتر است.

وی اذعان داشت: برای دوخت لباس یک بانوی بختیاری حدود هشت متر پارچه مصرف می شود که حدود دو متر برای پیراهن و شش متر پارچه برای دامن مصرف می شود.

وی گفت: برای دوخت لباس های ترکی این استان بیش از ۱۰ متر پارچه مصرف می شود.

وی عنوان کرد: لچک بانوان بختیاری از ۳۵ سانتیمتر آغاز و تا ۱۵ سانتیمتر دوخته می شود که روی آنها الماس، طلا، بدلیجات، سنگ و... کار می شود.

این خیاط برجسته بیان کرد: لچک بانوان بختیاری از ۳۰ هزار تومان تا پنج میلیون تومان و بیشتر بر اساس نوع کار با بدلیجات یا طلا قیمت می خورد.

لباس محلی بختیاری

قیمت سه تا پنج میلیون تومانی لچک بانوان بختیاری

وی با اشاره به استفاده از طلا در لباس های محلی این استان، عنوان کرد: در لباس های محلی بانوان بختیاری طلا استفاده می شود و بر اساس میزان مصرف طلا قیمت این لباس ها از یک میلیون تا ۱۰ میلیون تومان و بیشتر قیمت می خورد.

وی بیان کرد: متوسط قیمت لچک بانوان بختیاری که از طلا در تزئین آنها استفاده شده باشد حدود سه تا پنج میلیون تومان است.

نگار فرج پور بیان کرد: بر روی لباس محلی بانوان بختیاری ملیله دوزی می شود.

وی عنوان کرد: بانوان منطقه لردگان و خانمیرزا بیشتر دارای لچک های طلا هستند و افراد این منطقه هزینه زیادی برای دوخت لباس پرداخت می کنند.

وی در ادامه با اشاره به دوخت لباس محلی مردان بختیاری به نام چوقا، گفت: لباس محلی مردان بختیاری مانند قالی بافته می شود و بر اساس نوع پشم استفاده شده قیمت دارد.

این کارآفرین چهارمحالی بیان کرد: چوقا چند نمونه دارد و از ۲۵۰ هزار تومان تا یک میلیون تومان قیمت می خورد.

وی بیان کرد: چوقای کودکان نیز بین ۴۰ تا ۱۰۰ هزار تومان قیمت دارد.

لباس محلی بختیاری

چوقا به عنوان شاخص ترین هنر دست زنان عشایر بختیاری است که همین ویژگی، لباس مردان بختیاری را با سایر اقوام متمایز می کند.معاون صنایع دستی اداره کل میراث فرهنگی چهارمحال و بختیاری در گفتگو با خبرنگار مهر در خصوص لباس های محلی چهارمحال و بختیاری اظهار داشت: لباس های محلی مناطق بختیاری این استان از پارچه های شاد و رنگی دوخته می شود و بیشتر رنگ ها برگرفته از طبیعت پیرامون زندگی است.

مهرداد رئیسی تاکید کرد: لباس محلی مردان بختیاری به نام چوقا است که از پشم بافته می شود و قیمت بالایی دارد.

وی بیان کرد: چوقا به عنوان شاخص ترین هنر دست زنان عشایر بختیاری است که همین ویژگی در معرفی، مردان بختیاری را با سایر اقوام متمایز می سازد.

لباس محلی بختیاری

معاون صنایع دستی اداره کل میراث فرهنگی چهارمحال و بختیاری ادامه داد: این هنر دستی که از نظر ظرافت بسیار نازک است هم در فصول گرم و هم سرد به علت خاصیت هم دمایی مورد استفاده قرار می گیرد.

وی تاکید کرد: لباس محلی مردان بختیاری(چوقا) به تازگی در فهرت آثار ملی کشور ثبت شده است.

رئیسی با اشاره به نوع پارچه استفاده شده و استفاده از تزئینات مختلف در دوخت لباس محلی بانوان بختیاری، تاکید کرد: لباس های بانوان بختیاری با قیمت های بالایی دوخته می شود.

...............................

گزارش و عکس از سید محمد رضا موسوی

 

سه‌شنبه ۱٤ بهمن ۱۳٩۳
بازارپوشاک جهان در چنگ چین وهند ... نظرات() 

چکیده: بازار مصرف پوشاک ایران نگاهش را به آن سوی آبها دوخته است. اگرچه بخشی از پوشاک مورد نیاز نسل جوان ایرانی توسط کارگاه‌های کوچک و تعدادی از کارخانه صنعتی تهیه می‌شود، اما تولید در مقیاس واردات هنوز نتوانسته جوابگوی مصرف موجود باشد.بازار پوشاک جهان در چنگ چین و هند

بازار مصرف پوشاک ایران نگاهش را به آن سوی آبها دوخته است. اگرچه بخشی از پوشاک مورد نیاز نسل جوان ایرانی توسط کارگاه‌های کوچک و تعدادی از کارخانه صنعتی تهیه می‌شود، اما تولید در مقیاس واردات هنوز نتوانسته جوابگوی مصرف موجود باشد. هم‌اکنون بازار پوشاک ایران دراختیار واردکنندگان است. با شروع نمایشگاه تخصصی پوشاک ایران در نمایشگاه بین‌المللی تهران بر آن شدیم تا به بررسی وضعیت صنعت پوشاک ایران در بازارهای جهانی بپردازیم.

حجم تجارت جهانی پوشاک در جهان براساس آمارهای سازمان تجارت جهانی درسال2013 بالغ بر حدود 940میلیارد دلار بوده که متاسفانه کشور ما از این سفره گسترده سهم آنچنانی نداشته است و صادرات سالانه پوشاک ما به 100میلیون دلار هم بالغ نمی‌شود. این رقم در سال2012 بالغ بر حدود 1100میلیارد دلار تخمین زده می‌شود اما پیش‌بینی‌ها بر این امر دلالت دارد که تا سال2025 ارزش بازار مصرف پوشاک در جهان با افزایشی 100درصدی به حدود 2110میلیارد دلار بالغ خواهد شد. همانطور که در جدول آمده ارزش بازار مصرف پوشاک در برخی از کشورهای منتخب جهان در سال2012 را نشان داده و همچنین ارزش این بازار در سال2025 را نیز پیش‌بینی کرده است.

درحال حاضر ارزش بازار جهانی پوشاک بالغ بر حدود 1100میلیارد دلار است که 75درصد این بازار دراختیار کشورهای امریکا، اتحادیه اروپا، چین و ژاپن است. بالا بودن مصرف پوشاک در این کشورها باتوجه به اینکه تنها یک‌سوم از جمعیت جهان را در خود جای داده‌اند، حاکی از بالا بودن مصرف سرانه پوشاک در این کشورها است. سایر کشورهای جهان که 65درصد از جمعیت جهان را در خود جای داده‌اند، تنها 25درصد از بازار پوشاک را دراختیار دارند.

رشد مصرف پوشاک در کشورهای بیشتر توسعه‌یافته نظیر امریکا، اتحادیه اروپا و ژاپن آرام‌تر و متناسب با نرخ رشد اقتصادی آن کشورها است اما در اقتصادهای نوظهور مانند چین، روسیه، هند و برزیل این شتاب بسیار تندتر و حتی سریع‌تر از نرخ رشد اقتصادی آن است. بر پایه این پیش‌بینی‌ها در سال2025 دو کشور چین و هند کانون اصلی رشد بازارهای مصرف پوشاک جهان خواهند بود که دلیل اصلی آن رشد بالای اقتصادی این دو کشور و به‌تبع آن افزایش درآمدهای سرانه آنها است که باعث تغییر ذایقه مصرف‌کنندگان این دو کشور به سمت مد و افزایش تمایل ایشان به خرید از برندهای معروف پوشاک است. همچنین پیش‌بینی می‌شود که بازار ترکیبی پوشاک دو کشور چین و هند از حجم 195میلیارد دلاری در سال2012 به ارزش 740میلیارد دلاری در سال2025 برسد که در این صورت از بازار مصرف ترکیبی 725میلیارد دلاری امریکا و اتحادیه اروپا نیز فراتر خواهد رفت.

باتوجه به پیش‌بینی افزایش ارزش بازار مصرف پوشاک از مبلغ 1105میلیارد دلار در سال2012 به رقم 2110میلیارد دلار در سال2025، سرمایه‌گذاری‌های لازم جهت افزایش ظرفیت تولید پوشاک و زنجیره‌های قبلی آن حدود 350میلیارد دلار تخمین شده می‌شود که از این مبلغ رقمی درحدود 140میلیارد دلار (40درصد) صرف سرمایه‌گذاری برای ایجاد ظرفیت‌های جدید خواهد شد و رقمی حدود 210میلیارد دلار (60درصد) نیز صرف نوسازی خطوط تولید واحدهای موجود خواهد شد. در نهایت چنانچه از هم‌اکنون تصمیم‌گیران صنعت نساجی تمهیدات لازم را درجهت توسعه مناسب صنعت پوشاک بیندیشند و نسبت به صنعتی کردن این رشته و ایجاد برندهای موفق و جهانی اقدامات لازم را صورت دهند و نسبت به ایجاد تشکیلاتی قوی و مستقل برای پوشاک کشور اقدام کنند می‌توانیم امیدوار باشیم که تا سال2025 ایران نیز سهم مناسبی از بازار 2110میلیارد دلاری مصرف پوشاک درجهان و خلأ 100میلیارد دلاری ناشی از خروج چین از تجارت جهانی این رشته را تصاحب کند.