اخبار پوشاک و طراحی ودوخت آذربایجان غربی
افراد موفق کارهای متفاوت انجام نمی دهند ، بلکه کارها را بطریق متفاوت انجام میدهند ...
شنبه ٢۱ اسفند ۱۳۸٩
گفتگو با خانم نصرالهی مدیرکل دفتر صنایع نساجی وپوشاک ... نظرات() 

س ـ در ابتدا درخصوص تاریخچه فعالیت صنایع نساجی در ایران و اقداماتی که برای بهبود وضع این صنعت انجام شده است صحبت بفرمائید ؟
ج ــ  صنعت نساجی قبل از سال 57 از صنایع بسیار بزرگ در صنایع کشور محسوب می شد و خیلی از کارخانجات بزرگ که نساجی بودند به دلایل مختلف بعد از سال 57 مدیریتهایشان تحت پوشش مدیریتهای دولتی درآمد . این دلایل شامل عدم حضور مدیرانشان ، بدهیهایی که بانکها داشتند ، ... این کارخانجات تحت پوشش سازمان صنایع ملی و بعد از آن بنیاد مستضعفان ، بنیاد شهید و بانکها .
همه این کارخانجات بالای هزار نفر کارگر داشتند . متاسفانه در سنوات قبل ، ‌به ویژه در زمان جنگ با توجه به مشکل اشتغالی که داشتیم مسئله اشتغال را با این کارخانجات بزرگ که ازجمله کارخانجات نساجی بود مقداری حل می کردند و بعضا کارگرانی را به این کارخانجات اضافه کرده بودند بدون آنکه تولید در این کارخانجات افزایش یابد .
تا زمانی که محدودیتها بود و ارز یارانه ای داده می شد و محدودیت واردات و ... بود فروش آنها بصورت کپنی انجام می شد و این مشکلات در این کارخانجات بروز نمی کرد .  سال 76 و 77 که می توان گفت مصادف شد با زمانی که واردات کالا تقریبا زیاد شد و تعداد کارخانجات موجود اضافه شد و ارز یارانه ای برداشته شد این مشکلات بصورت عدم سود دهی در این کارخانجات بزرگ یا صنایع نساجی بروز کرد . در این سالها بود که به شدت با تنشهای کارگری در این کارخانجات روبرو بودیم . که بعداز بررسی این نتیجه حاصل شد که بیشتر این کارخانجات زیانهای هنگفتی را متحمل شدند که منجر شد به اینکه قانون بازسازی و نوسازی صنایع نساجی را تدوین کرده و اجرای آنرا آغاز کردیم .
پس آن زمان تقریبا شدیدترین موقع از نظر بحرانهای کارگری بود .
زمانی که بحث بازسازی و نوسازی صنایع نساجی مطرح شد دور اول اقدامات در این زمینه یعنی سال 79 که از ارز فاینانس استفاده می کردیم ، 75 واحد بحرانی را در کشور شناسایی شد که 60 درصد از این تعداد واحدهای تحت پوشش ارگانهای دولتی و عمومی بوده اند . در این سال برای این منظور 100 میلیون دلار ارز فاینانس اختصاص یافت . قدمت ماشین آلات بیشتر این کارخانجات به 40 سال پیش برمی گشت و بیشتر هم در سیستمهای پنبه ای و فاستونی یعنی سیستمهای بزرگ در صنعت نساجی بودند . بحث بازسازی در این کارخانجات شروع شد .
مطالعات بعد از آن ، یعنی دو سال بعد درخصوص مطالعات قانون بازسازی و نوسازی صنایع نساجی این نتیجه را حاصل کرد که این اقدامات در کارخانجات خصوصی بیشتر نتیجه می دهد تا کارخانجات دولتی و علت آنهم این بود که دولتیها درگیریهای اجتماعی داشتند و کارهایی که خصوصی ها می توانستند انجام بدهند در واحدهای تحت پوشش خیلی با اشکال برخورد می کرد .
بطور مثال یکی از کارهایی که باید در این صنعت انجام می شد این بود که سطح تحصیلات کارکنان افزایش یابد و مستلزم آن بود که کارگران قدیمی به نحوی صحیح از کارخانه منفک شوند و کارگران با سطح سواد بیشتر اضافه شوند و این کار در استانها برای کارخانجات خصوصی راحت تر انجام می شد و کارخانجات دولتی را مجبور می کردند با همین کارگران به تولید ادامه دهند .
با همه این تجارب سالی که قرار بود قانون بازسازی و نوسازی اجرا شود به این نتیجه رسیدیم که اگر برخی از کارخانجات از توجیه اقتصادی خارج شده اند اصرار نداشته باشیم آنها به تولید خود ادامه دهند بلکه اجازه بدهیم آنها کوچک سازی شوند و در کنار واحدهایی که امکان توسعه دارند آنها را توسعه دهیم . نتیجه آن شد که بعد از 5 سال که بحث بازسازی صنایع نساجی رو داشتیم تعدادی از کارخانجاتمان کوچک‌سازی یا ادغام شده بودند ولی در کنار بخشهای خصوصی خوب در صنعت نساجی بسیار رشد کردند . بنابر این در مجموع براساس آمارهای مستندی که داریم برای واردات الیاف در کشور که فقط در کارخانجات نساجی تولید می شود سالانه 20 درصد رشد تولید را برای صنعت نساجی حفظ کرده بودیم ضمن آنکه کارخانجاتمان هنگام آغاز اجرای این طرح حدود 50 درصد از تولیداتمان مربوط به بخش دولتی بود و زمانی که اجرای طرح تمام شد این سهم رسیده بود به 10 تا 15 درصد یعنی حدود 90 درصد از تولیدات صنعت نساجی به بخش خصوصی تعلق گرفته بود ، تغییر در کیفیت تولیدات داده شده بود ، بطور مثال اگر نرم تولیدات ما در نخهای پنبه ای نمره 20 بود بعد از اجرای طرح نخ نمره 30 و 40 که نخهای مطلوب در صنعت نساجی است به وفور تولید می شد .

س ـ دقیقا از چه سالی برنامه بازسازی و نوسازی آغاز شد و روند آن تاکنون چگونه بوده است ؟
ج ــ از سال 80 به مدت 5 سال برنامه بازسازی و نوسازی صنایع نساجی دنبال شد . در آن زمان صنایع نساجی بعد از اینکه در سال 77 ارز یارانه ای صنعت نساجی قطع شد ، مشکلاتی که در درون صنعت نساجی بعلت ارزهای یارانه ای پنهان مانده بود بروز کرد . این آشکار شدن مشکلات صنعت نساجی بصورت تشنجات کارگری ، عدم پرداختهای حقوقها و ... بود بنابر این اجرای طرح یادشده چند نتیجه داشت . سطح تحصیلات در کارکنان این صنعت بطور چشمگیری افزایش یافت ، مدیریتها از مدیریتهای دولتی به مدیریتهای خصوصی تبدیل شد ، بحث کیفیت محصولات صنایع نساجی حدودی که امکان داشت ارتقا یافت ، تغییراتی که در نخهای پنبه ای و اقداماتی که در طراحی پارچه و فرش ماشینی و... انجام شد که همگی اقداماتی بود که به تبع ، تنشهای کارگری هم به نسبت آنچه که در سال 80 شروع شده بود به حدود 20 درصد کشیده شد که از آن 75 کارخانه بزرگ که طرح اصلاح ساختار آنها را در کنار واحدهای توسعه ای دیگر داشتیم ، حدود 15 واحد دیگر مانده که مهندس محرابیان دستور تدوین جدولی برای آنها را داده‌اند که بعد تعیین شود برای آنها چه اقداماتی باید صورت گیرد .
نکته دیگر اینکه زمانی که این مطالعات در ایران انجام می‌شد ، مطالعات مشابهی را در هندوستان و چین هم انجام دادیم و مشخص شد که آنها هم همین اقدامات را کردند . هند هم در دوره ای شروع به اصلاح ساختارهایی را درباره صنعت نساجی انجام داد و در این برنامه بخشهای خصوصی را افزایش داد و بخشهای دولتی را کم کم جمع کرد و به همین اشکالات ما خوردند و درجاهایی بیش از آن نتوانستند پیش بروند و مثل ما که از 75 واحد 60 واحد را اصلاح کردیم و 15 تا باقی ماند ،‌ آنها هم تا حدودی جلو رفتند و در برخی واحدها متوقف شدند که طی سالهای مختلف آنها را اصلاح کردند و همچنین در کارخانجات خصوصی بیشتر این اقدامات را انجام داده ب

س ـ  آخرین وضعیت آماری فعالیتهای حوزه صنایع نساجی و پوشاک را بیان کنید ؟
ج  ــ   آمار صادرات این بخش از سال 81 رشد نسبی داشته ایم . از 470 میلیون تا 550 میلیون دلار صادرات صنایع نساجی ، پوشاک، چرم و کفش دربخشهای مختلف صنعت نساجی است شامل الیاف ، نخ ، پارچه ،‌ پوشاک ، فرش ماشینی ، موکت ، چرم و کفش . بیشتر این صادرات هم مربوط به البسه ، فرش ماشینی و موکت است . امیدواریم اقداماتی صورت دهیم که رشد این صنعت به سمت صادرات با ارزش افزوده بیشتر یعنی پوشاک سوق پیدا کند . با توجه به فضای بسیار رقابتی که در دنیا درخصوص کالاهای نساجی وجود دارد بحث کیفیت و قیمت تمام شده بسیار مهم و موثر است که توجه بیشتری را می طلبد که بحث جوایز صادراتی و نیز بحث پرداخت به موقع این جوایز می تواند خیلی در این امر موثر باشد . اگر این جوایز با فاصله یک سال و نیم پرداخت شوند آن تاثیری که باید بر صادرات داشته باشد نخواهد داشت همچنان که در حال حاضر نیز بسیاری از صادرکنندگان از این تاخیر در پرداخت گله مندند .

س ـ رشد صادرات در این صنعت در سال گذشته چگونه بوده است ؟
ج ــ  میزان صادرات محصولات صنایع نساجی در سال 86 تقریبا با سال 85 برابر بوده‌ و رشد زیادی نداشته است و حتی در سه ماهه اول امسال صادرات ما نسبت به مدت مشابه سال گذشته کاهش داشته است و امیدواریم در دو ماه آینده بتوانیم این کاهش‌ها را جبران کنیم .

س ـ علت رکود و نیز مشکلات در سالهای 85 و 86 در این صنعت چه بوده است ؟
ج ــ  اولا بحث اصلاح ساختارها طی این سالها به‌طور جدی پیگیری نمی شد و از اوایل امسال به این مقوله بیشتر پرداخته شد و پیگیری250 میلیون دلاری که داریم از بانکها با شدت بیشتری انجام شد . ضمن اینکه اصولا وقفه‌ای که ایجاد می‌شود بانکها هم با آن شدتی که درباره این مقوله اقدام می کردند این شدت  را کاهش می دهند . برخی از مسائل در بحث واردات کالاهای نساجی به کشور و نیز واردات قاچاق و ... این عوامل بازارهای صنایع نساجی را دچار مشکل کرد . این اقداماتی که درباره فضای خارج هم انجام می شود بر بحث تولیدات صنایع نساجی و حتی صادرات این صنایع بسیار موثر است . وقتی صادرات کم شود بر بازارهای داخلی فشار وارد می آید و این فشار بر سرمایه گذاری ها هم تاثیرگذار است .
بررسی واردات الیاف هم نشان داده است که رشد حدود 20 درصد در رابطه با واردات الیاف مصنوعی که در صنعت نساجی کاربرد دارد را داریم و رشد آن متوقف نشده و حتما نیاز به حمایتهای ویژه ای دارد که این رشد آن کمی افزایش یابد و در این زمینه باید هدف‌گذاریهای ما برای رشد 40 درصدی باشد تا رشد 20 درصدی حفظ شود .
کمبود مواد اولیه داخلی هم به صنعت نساجی مشکل ساز شده است .

س ـ وضعیت کلی صنعت چرم چگونه است ؟
ج ــ  در صنعت چرم با توجه به سهم یک درصدی که از نظر جمعیت در دنیا داریم ، سهم کشور را در صنعت چرم جهان به میزان همان یک درصد حفظ کرده ایم . ظرفیت اسمی چرم سبک ما 146 میلیون فوت مربع است و ظرفیت اسمی چرم سنگین 100 میلیون فوت مربع است . در بخش چرم سبک به علت داشتن پوست گوسفندی و مواد اولیه به اندازه کافی ، حدود 70 درصد ظرفیت فعال هستیم اما در چرم سنگین که پوست گاوی شامل آن می شود و در این زمینه در داخل کشور کمبود مواد اولیه داریم و در رابطه با واردات آن هم مشکلاتی مانند قرنطینه و بیماریهای دامی و ذبح شرعی و ... وجود دارد بنابراین با ظرفیت کمتری یعنی 30 تا40 درصد فعال هستیم . مجموع ظرفیت این دو بخش به حدود 50 درصد می رسد . سهم ایران در تولید جهانی ، برای چرم سبک 45 / 1 درصد و برای چرم سنگین 4 / 0 درصد است .
هم اکنون 280 واحد دارای پروانه بهره برداری در این بخش فعال است . صادرات 5 ساله کراست چرم و محصولات چرمی به این صورت بوده است : سال 82 بالغ بر 88 میلیون دلار بوده است ، در سال 83 بالغ بر 91 میلیون دلار ، سال 84 معادل 102 میلیون دلار ، سال 85 به میزان 119 و سال گذشته 120 میلیون دلار بوده است .
در زمینه کفش نیز 494  واحد دارای پروانه بهره برداری داریم . صادرات کفش ایران نیز در سال 81 به میزان 69 میلیون دلار ، سال 82 بالغ بر 91 میلیون دلار ، سال 83 به میزان 44 میلیون دلار ، سال 84 بالغ بر 78 میلیون دلار ، سال 85 به میزان 74 میلیون دلار و سال گذشته 87 میلیون دلار بوده است .
در زمینه فرش ماشینی نیز قابل ذکر است که 500 واحد در این بخش فعالند که البته 20 درصد از این تعداد بیش از 80 درصد تولید فرش ماشینی را برعهده دارند و 80 درصد واحدهای باقیمانده واحدهای چندماشینه در شهرستان کاشان هستند .

س ـ وضعیت تعرفه ها در صنعت نساجی و پوشاک چگونه است ؟
ج ــ  حدود 1007 تعرفه مربوط به این صنعت موجود است . این تعرفه ها شامل تعرفه های الیاف ، نخ و کالاهای نهایی هستند . بطور کلی الیافها که مواد اولیه مصرفی در صنعت نساجی و چرم هستند بین 4 تا 10 درصد است . تعرفه کالاهای واسطه ای مثل نخ نیز باتوجه به اینکه کارخانجات ریسندگی افزایش یافتند و نیاز ما به نسبت سالهای گذشته کاهش یافته است ، بین 15 تا 10 درصد تعیین شده اند و تعرفه کالاهای نهایی مانند پارچه 70 درصد ، چادر مشکی 20 درصد ، پوشاک و کفش 100 تا 120 درصد است . برای واردات چادر مشکی نمی توان تعرفه بسیار خاصی تعیین کرد . آمارها نشان می دهدکه واردات ازمحل این تعرفه بسیار کاهش یافته و رشد غیر منطقی در این بخش ایجاد شده است .

س ـ مصرف سالانه چادر مشکی در ایران هم اکنون چه میزان است ؟
ج ــ  واردات رسمی ما در شرایط عادی باید بین 20 تا 25 میلیون متر باشد اما برآورد نیاز مصرفی ایران سالانه50 میلیون متر است که بصورت برآوردی20 تا 25 میلیون متر آن از محل واردات تامین می‌شود و مابقی آن بصورت واردات چمدانی و کالای همراه مسافر خریداری می‌شود .
واردات پارچه چادر مشکی در سال 84 مبلغ 16 هزار تن معادل 75 میلیون دلار ، سال 85 بالغ بر 22 هزار تن معادل 84 میلیون دلار ، گذشته نیز 31 هزار تن بوده است .
 
ـ چه تعداد کارخانه در کشور وجود دارد که پارچه چادر مشکی تولید می کنند و تولید سالانه آنها چقدر است ؟ چه برنامه ای برای توسعه این تولید تدوین شده است ؟
ج ــ  کارخانجات اولیه فعال در این زمینه دو کارخانه کرپ ناز و حجاب شهرکرد که پارسال هم کارخانه نای زرین در خوانسار در بحث بافندگی به این دو مجموعه اضافه شده است . طراحی دو کارخانه اولیه برای تولید چادرمشکی با کیفیت متوسط صورت گرفته بود که هم اکنون عمده تولیدشان در زمینه تولید پارچه‌های دیگر اختصاص یافته است . آنها معتقدند که پارچه چادر مشکی تولیدیشان به خوبی در بازار به فروش نمی رسد . یکی از بحثهای مهم در زمینه پارچه چادر مشکی بحث فروش و بازار آن است . هم اکنون بازار کشور ما در این زمینه در دست واردات است و تولیدات باید تلاش بسیاری داشته باشد تا بتواند رقابت کند .
میزان تولید داخلی چادرمشکی سالانه 2 تا 3 میلیون متر است ولی ظرفیت این کارخانجات سه برابر این میزان است که به تولید پارچه های رنگی اختصاص یافته است .
ظرفیت کارخانه حجاب شهرکرد 10 میلیون متر است که 25 درصد آن به تولید چادر مشکی اختصاص یافته است . تعرفه پارچه های رنگی 70 درصد و چادر مشکی حدود 20 درصد است که این خود یکی از عوامل بی انگیزگی تولید کنندگان چادرمشکی در داخل کشور است .

س ـ تعداد کارخانجات تولید کفش و میزان تولید این محصول چقدر است ؟
ج ــ  در بحث کفش نیز همان مسائلی را داریم که در بخش نساجی داریم . بحث اینکه فروش محصولاتمان با توجه به واردات کالاهایی که دارد انجام می شود بسیار مشکل است . در چند سال اخیر خیلی در زمینه کیفیت کارشده است . دوسال قبل در واردات کفشهای چینی به شدت به تولیدات داخلی صدمه وارد شد ولی اقدامی که کردیم این بود که در سال 84 از اولین ادارات کلی بودیم که با هماهنگی با گمرکات حداقل حقوقهای ورودی ریالی را گذاشتیم که این منجر شد که کالای با کیفیت پایین کمتر وارد شود و به این ترتیب بخشی از مسائل واحدهای کفش و نساجی ما در این زمینه حل شد . در دو سال گذشته کلاسهای آموزشی در بخش کفش با انجمنهای کفش کشور و نیز ایتالیا مشترکا برگزار کردیم . مشکل جدی دیگری که در بخش نساجی و کفش گریبانگیر ماست آن است که بعلت فضای رقابتی شدید که درباره کالاهای نساجی وجود دارد صنایع نساجی نمی توانند قیمتهای خود را متناسب با نرخهای تورم افزایش دهند .

س ـ درخصوص میزان تولید پنبه و مسائل و مشکلات و برنامه‌ها درباره این محصول صحبت بفرمائید ؟
ج ــ  پنبه که مهمترین ماده اولیه سیستم پنبه ای ما در ایران سابقه تولید 240 هزار تن پنبه و سابقه صادرات 126 هزار تنی این محصول را داریم . تولید جهانی پنبه حدود 24 میلیون تن است که همین حدود نیز مصرف جهانی است اما در ایران هم اکنون 60 هزار تن تولید پنبه صورت می گیرد . در عین حال در کشور هم صادرات پنبه داریم هم واردات این محصول چون پنبه از نظر کیفیت و طول الیاف در کشورهای مختلف متفاوت است و کشورهای تولید کننده پنبه که عمدتا صاحب نام در صنعت نساجی هستند برخی از پنبه‌هایی که به کارشان می آید را وارد می کنند و در عوض بخشی از پنبه تولیدی خود را صادر می کنند . اغلب مواردی که داریم 5 تا 10 درصد حقوق ورودی پنبه است .
یکی از دلایلی که سطح تولید پنبه در برخی از این کشورها بالاست حمایتهای دولتی از کشت این محصول است . با توجه به مقررات سازمان تجارت جهانی در سالهای اخیر یارانه ها مقداری کمتر شده است . یارانه های بخش کشاورزی براساس ضوابط جدید این سازمان همچنان رو به کاهش است . همه این عوامل باعث شده در سالهای اخیر قیمتهای جهانی این محصول نیز افزایش یابد . قیمت جهانی این محصول درحال حاضر 7 / 1 دلار است . یعنی در روند 10 تا 12 ساله حدود 40 درصد قیمت جهانی پنبه افزایش یافته است .
از نظر وزارت صنایع و معادن کشت پنبه بسیار اهمیت دارد چون مهمترین ماده اولیه سیستم پنبه ای ماست که بزرگترین سیستم صنعت نساجی ایران است و حیات ما به پنبه بستگی دارد و در مرحله اول پنبه داخلی برای ما اهمیت دارد . همکاران ما در وزارت جهاد کشاورزی هم می دانند که پنبه ای که در دنیا تولید می شود از حمایت های خاص آن دولتها بهره مند است . در وزارت جهادکشاورزی ایران هم در حال حاضر حمایتهایی صورت می گیرد اما این که چه کشتهایی در اولویت باشند نیز باید مورد توجه باشد . پنبه تولید ایران الان نیاز به حمایت یارانه ای بیشتری دارد . در بحث کشت پنبه اگر 2 برابر این میزان هم در داخل تولید شود به راحتی از طرف کارخانجات ریسندگی به نرخ تضمینی خریداری خواهد شد .
ظرفیت اسمی واحدهای ریسندگی پنبه‌ای و الیاف مصنوعی هم اکنون 300 هزار تن است که با 225 هزار تن مواد اولیه 205 هزار تن تولید دارند و این درحالی است که میزان مصرف پنبه بین 150 تا 160 هزار تن و الیاف مصنوعی 60 تا 70 هزار تن می باشد .
علیرغم افزایش حقوق ورودی پنبه در دو سال اخیر تولید پنبه داخلی کاهش و با وجود خریداری شدن کل پنبه داخلی ، میزان واردات این محصول افزایش یافته است .
ما معتقدیم با توجه به واحدهای خصوصی خوبی که در صنعت نساجی فعالند ، صنعت نساجی ایران وارد تجارت جهانی شده است و حتی از بعضی از امتیازات آنهم استفاده نمی کند . از این نظر به تجارت جهانی وارد شده است که برای فضای رقابتی داخلی و خارجی فضای رقابتی یکسانی است در رابطه با کشورما که وارد شده و کشورهای دیگری که وارد نشده اند . زمانی که وارد تجارت جهانی شویم بعضی از تعرفه هایی که الان صادرکنندگان ما به برخی از کشورها پرداخت می کنند از آن برداشته می‌شود . برخی از صادرکنندگان ما برای صادراتشان به برخی کشورهای اروپایی تعرفه پرداخت می کنند .
هم اکنون اگر وارد واحدهای بخش خصوصی فعال در صنعت نساجی که از ابتدا توسط بخش خصوصی پایه‌گذاری شده‌اند شویم ، محسوس است که به خوبی درحال تولید و توسعه مناسب خود هستند . مسائل ومشکلاتی دارند اما این مسائل ، مشابه مسائلی است که در صنایع دیگر مشاهده می‌شود .
پس صنایع نساجی از نظر بخش ارزش افزوده و بخش سود مناسب اگر توسط بخش خصوصی توانا که همه شرایط خود را به خوبی بررسی می کند انجام بدهد جزو صنایع اشتغال‌زای سودآور است .
محصولات داخلی این صنعت به ویژه آن محصولاتی که توسط بخش خصوصی تولید می شوند ، از نظر کیفیت با محصولات خارجی قابل رقابت هستند .

س ـ درباره مسئله برند این صنعت چه تدابیری اندیشیده‌اید ؟
ج ــ  یکی از برنامه‌های ما همین مسئله است . در زمینه نخ برند داریم ، زمانی که می خواهیم به بخش پوشاک و کالاهای نهایی وارد شویم بحث برند مقوله بسیار مهمی است . خوشبختانه در توسعه بخش پوشاک به بحث برندسازی توجه بیشتری می شود . در حال حاضر نیز هم ما و هم تولیدکنندگان ما به این مسئله توجه ویژه‌ای دارند . یعنی شرایطی فراهم شده است که آنها معتقدند تولیدی که انجام می دهند اگر تحت پوشش برند نباشد بعدا دچار مشکل خواهند شد .

س ـ نظر شما درباره نقش مد در صنعت نساجی چیست ؟ برای این مقوله در صنعت

 

برای این مقوله در صنعت پوشاک چه برنامه‌ریزیهایی دارید ؟
ج ــ  مد در صنعت نساجی و پوشاک نقش و جایگاه بسیار مهمی دارد . خوشبختانه قانون مد و لباس را مجلس هفتم تصویب کرد . این قانون با بحث طراحی و تولیدات کالاهایی که باید با عرف و عقاید و ارزشهای جامعه همخوانی داشته باشد مرتبط است و ما تصمیم داریم به شدت از این قانون در رابطه با ایجاد واحدهای طراحی مد و لباس در صنایع نساجی و پوشاک استفاده کنیم . یکی از وظایفی که در این قانون برای وزارت صنایع و معادن لحاظ شده است استفاده از طراحان و بحث مد در کارخانجات نساجی است . براساس اقداماتی که تاکنون انجام شده است ، در چند دانشکده بحث طراحی در بخش کالاهای نهایی و نیز پارچه تدریس می‌شود و فارغ التحصیلانی نیز داشته‌ایم . در ماههای اخیر در چند مورد انجمن طراحان ایجاد شده است . این طراحان و کسانی که در بحث مد فعالیت می کنند انجمنهایی را تشکیل داده‌اند . ما نیز بسیار پیگیر آن هستیم که از کسانی که در این حوزه فعالند در کارخانجات نساجی استفاده کنیم . و بسیار در تلاشیم که تنوع در محصولات به خوبی صورت بگیرد .

س ـ آیا مدیریت واحدهای نساجی مدرن هستند یا سنتی قبلی ؟
ج ــ  کارخانجات دو دسته‌اند . کارخانجات جدید و کارخانجاتی که از طریق بخش خصوصی ایجاد شده‌اند که بسیار مدیریتهای مدرنی دارند و با مسائل روز علمی هم رو به جلو حرکت می کنند . کارخانجات نساجی جزو اولین واحدهایی بوده‌اند که همه دستگاههای خود را به سیستم کامپیوتری مجهز کردند و با این سیستم کنترل و عیب یابی می‌کردند .  کارخانجات قدیمی تر فعال در این صنعت هم خود را مقداری به روز کرده‌اند اما نه به طور کامل . 

س ـ هم اکنون در این صنایع چه تعداد واحد بحرانی وجود دارد ؟
ج ــ  واحدهای بحرانی که به هر حال باید اصلاح ساختار در داخل آنها صورت گیرد حدود 20 واحد است .

س ـ هم اکنون وضعیت تولید کفش ملی چگونه است ؟
ج ــ  کفش ملی دیگر تولید نمی‌کند و از حالت تولیدی خارج شده است . این واحد هم اکنون کفشها را از سایر تولیدکنندگان می‌گیرد و در داخل این مغازه‌ها به فروش می‌رساند . این سیستم ، سیستم خوبی است و کارخانجات ما که تولید می‌کنند می‌توانند از این فروشگاهها برای عرضه محصول خود استفاده کنند. هم اکنون مدیریت و مالکیت این فروشگاهها در دست سازمان بازنشستگی کشور است. از این سازمان درخواست کردیم این فروشگاهها کماکان در خدمت کفش باقی بماند و برند کفش ملی را حفظ کنند .

س ـ در واحدهای نساجی هم اکنون چقدر مشکل نقدینگی وجود دارد ؟ چه اقداماتی برای تامین نقدینگی صورت گرفته است ؟
ج ــ  این مشکل در واحدهای نساجی الان حرف اول را می زند . مدتی است که با هر کدام از سیستمهای بانکی که صحبت می‌کنیم تنها جوابی که دریافت می‌کنیم عدم کمک و همکاری است . مدتی است که بانکها درباره این مسئله به شدت افت کرده‌اند و نقدینگی نمی دهند . قبلا واحدهای خصوصی خوب ما در تعامل با بانکها مشکلی نداشتند اما الان همان واحدها هم مشکل دارند و موفق نمی‌شوند تسهیلات دریافت کنند . البته با تزریق 5 میلیارد دلاری که مهندس محرابیان اعلام کردند ، مشکل نقدینگی ما تا حدود زیادی برطرف می‌شود .

س ـ مشکل عمده صنعت نساجی در بخش واردات چیست و چه تمهیداتی برای آن اندیشیده شده ؟

 

ج ــ  در سالهای اخیر با حداقل حقوق ورودی ریالی که گذاشته‌ایم توانستیم تا حدودی از ورود کالاهای بی کیفیت به کشور جلوگیری کنیم اما همچنان درگیر بحث واردات کالا بصورت قاچاق هستیم . واردات کالا از طریق مبادی گمرکات و مناطق ویژه و بازارچه های مرزی نیز از دیگر مسائل مبتلا به این وصنعت است . تصور می‌شود علیرغم وضع تعرفه‌های مختلف برای واردات محصولات نساجی ، در عمل در رابطه با واردات این دست از کالاها هیچگونه محدودیتی

ـ برای بحث تبلیغات و معرفی محصولات داخلی صنعت نساجی چه اقداماتی شده است؟
ج ــ  در چند سال اخیر برای این مقوله نیز اقداماتی صورت گرفته است . در بحث تبلیغات و استفاده از تولیدات داخلی و معرفی محصولات صنایع نساجی به مردم فعالیتهایی درحال انجام است . یکی از این کارها برپایی نمایشگاهی است که در شهریور و مهر امسال قرار است برگزار شود و هم اکنون از نساجی‌ها درخواست کرده‌ایم که کالاهای خود را عرضه کنند تا مردم با توانایی‌های صنعت نساجی کشور آشنا شوند .

 

  از پورتال وزارت صنایع ومعادن